Aşk - Elif Şafakİki göl, iki de nehir var romanda. Mevlana ve Ella göl, Şems ve Aziz nehir… Dünyanın bir ucunda başlayıp diğer ucunda sonlanan bir hikâye Şafak’ın son kitabı “Aşk”. Sürükleyici, akıcı, merak uyandırıcı, tedirgin edici, huzur verici…

Yazarın dili kimi zaman ağırlaşsa da okuyucuyu zorlamıyor. Hatta bir süre sonra bu dilin kullanılmasına hak vermeye başlıyorsunuz. Çünkü Rumi’nin yaşadığı zamanları anlatabilmek için şimdi kullandığımız kelimeler yetersiz ve basit gelirdi diye düşünmeye başlıyorsunuz okurken.

Bir taş nehre düşmeye görsün, pek anlaşılmaz etkisi. Hafiften aralanır, dalgalanır suyun yüzeyi. Belli belirsiz bir tıp sesi çıkar; duyulmaz bile akıntının ortasında, kaybolur uğultuda. Hepi topu budur olacağı.
Ama bir de göle düşsün aynı taş… Etkisi çok daha kalıcı ve sarsıcı olur. O taş var ya o taş, durgun suları savurur. (…)
Nehir alışkındır karmaşaya, deli dolu akışa. (…)
Gel gelelim göl hazır değildir böyle aniden dalgalanmaya. (…)

Okumaya Devam »